Strijkkwartet 2

opgedragen aan Jean Absil

Opus 28

Algemeen

Volgens de eerste uitgave van dit werk (de autograaf is ongedateerd) componeerde Legley zijn tweede strijkkwartet in het jaar 1947.
Het werk was op 7 april 1949 voor het eerst te horen tijdens een radio-uitzending, in een uitvoering van het Desclin-kwartet.^[1] Volgens Legley zelf echter werd de eerste uitvoering pas op 2 juni 1950 gebracht in het Concertgebouw te Amsterdam door het Amsterdams Strijkkwartet.^[2] Het concert in Amsterdam was mogelijk het eerste waarbij er een publiek aanwezig was.
Carine Tessely maakte in haar thesis een uitgebreide analyse van dit werk.^[3]

I. Allegro con brio
- maatsoort: 4/4
II.
- maatsoort: 4/4
  - Molto adagio^[5]
  - Subito più mosso
  - Tempo primo
III. Allegro commodo
- maatsoort: 3/8 en 2/4
IV.
- Pesante
  - maatsoort: 3/4
- Andante
  - maatsoort: 3/4
- Allegro moderato e molto deciso
  - maatsoort: 2/4
- Andante (tempo primo)
  - maatsoort: 3/4
V. Vivace
- maatsoorten: 6/8, 2/4 en 9/8

autograaf (partituur en partijen^[6]): Koninklijke Bibliotheek van België (B-Br), plaatsnummer Mus. Ms. 563
eerste uitgave (partituur en partijen): CeBeDeM, Brussel, 1956

↑
Zie:
- Anoniem: Glansmomenten in De Volksgazet van 6 april 1949, p.7
- Anoniem: Radio-programma in Het Laatste Nieuws van 7 april 1949, p.9
- Anoniem: Radio in La Libre Belgique van 7 april 1949, p.8
- Anoniem: Radio in De Standaard van 7 april 1949, p.5
- Anoniem: Radio in Gazet van Antwerpen van 7 april 1949, p.10
- Anoniem: Radiorubriek in Het Nieuws van den Dag van 7 april 1949, p.8.
Het Desclin-kwartet bestond uit Henri Desclin (viool), Leon Foya (viool), Henri Langewouters (altviool) en Désiré Derissen (cello).
↑ Tessely (p.178) schrijft dat Legley zich slechts kon herinneren dat de eerste uitvoering door het Amsterdams Strijkkwartet gespeeld werd in 1950 in het Concertgebouw te Amsterdam. Een artikel in De Tijd van 3 juni 1950 (T.VR.: Belgisch uitwisselingsconcert, p.3) laat ons toe de datum van deze uitvoering te preciseren.
↑ Tessely, p.178-197.
↑ 2 violen, altviool en cello.
↑ In de autograaf noteerde Legley eerst Molto Andante, wat hij later veranderde in Adagio.
↑ Op de achterzijde van de altvioolpartij noteerde iemand (niet Legley) een harmonieoefening.