Difference between revisions of "Symfonie 1"
| Line 6: | Line 6: | ||
*Legley begon het werk aan deze symfonie in 1941 en voltooide haar op 26 juni 1942 te Brussel. | *Legley begon het werk aan deze symfonie in 1941 en voltooide haar op 26 juni 1942 te Brussel. | ||
*In 1943<ref>1942? Cf. CeBeDeM - biografie.</ref> werd de symfonie bekroond met de prijs ''Agniez'' van de Koninklijke Academie te Brussel.<ref>[[Tessely]], p.16.</ref> Het werk had als motto ''Après la pluie vient le beau temps''. | *In 1943<ref>1942? Cf. CeBeDeM - biografie.</ref> werd de symfonie bekroond met de prijs ''Agniez'' van de Koninklijke Academie te Brussel.<ref>[[Tessely]], p.16.</ref> Het werk had als motto ''Après la pluie vient le beau temps''. | ||
| − | *Eerste uitvoering op 29 december 1943 door het Groot Symfonisch Orkest van de NIR onder de leiding van André Souris in Studio 4 van Flagey te Brussel. Dit concert werd rechtstreeks uitgezonden op Radio-Bruxelles.<ref>''CeBeDeM - lijst werken: | + | *Eerste uitvoering op 29 december 1943 door het Groot Symfonisch Orkest van de NIR onder de leiding van André Souris in Studio 4 van Flagey te Brussel. Dit concert werd rechtstreeks uitgezonden op Radio-Bruxelles.<ref>''CeBeDeM - lijst werken: Œuvres de Victor Legley'' (p.1) vermeldt enkel dat het werk in 1943 onder de leiding van André Souris voor het eerst werd uitgevoerd in Flagey te Brussel. Prof. dr. Eric Derom, die in het [https://www.cegesoma.be Studie- en Documentatiecentrum Oorlog en Hedendaagse Maatschappij] onderzoek doet naar het muziekleven tijdens WO II, informeerde ons over het concert van 29 december 1943, waarop de symfonie naar alle waarschijnlijkheid gecreëerd werd, waarvoor dank. Intrigerend is ook dat op dit concert eveneens het eerste celloconcerto van Bohuslav Martinů gespeeld werd, een componist die door de nazi's verboden was.</ref> |
== Muziek == | == Muziek == | ||
Revision as of 17:57, 26 January 2021
opgedragen aan het symfonisch orkest van het NIR[1]
Opus 10
Contents
Algemeen
- Legley begon het werk aan deze symfonie in 1941 en voltooide haar op 26 juni 1942 te Brussel.
- In 1943[2] werd de symfonie bekroond met de prijs Agniez van de Koninklijke Academie te Brussel.[3] Het werk had als motto Après la pluie vient le beau temps.
- Eerste uitvoering op 29 december 1943 door het Groot Symfonisch Orkest van de NIR onder de leiding van André Souris in Studio 4 van Flagey te Brussel. Dit concert werd rechtstreeks uitgezonden op Radio-Bruxelles.[4]
Muziek
Onderdelen
- I.
- Andante
- maatsoort: C
- Allegro moderato
- maatsoort: 2/2
- Andante
- II. Andante cantabile
- maatsoort: hoofdzakelijk 4/4
- III. Allegro vivace, ma molto tranquillo - Meno mosso - Tempo primo - Meno mosso - Tempo primo
- maatsoorten: 3/4 - 5/8 - 3/4 - 5/8 - 3/4
- IV. Allegro vivace
- maatsoort: 2/4
Bronnen
- autograaf 1: Koninklijk Conservatorium Brussel (B-Bc), plaatsnummer BV-03-4002 onderdeel-1
- autograaf 2: Koninklijk Conservatorium Brussel (B-Bc), plaatsnummer BV-03-4003
- autografe klavierreductie[7]: Koninklijk Conservatorium Brussel (B-Bc), plaatsnummer BV-03-4002 onderdeel-2
- autografe partijen: Koninklijk Conservatorium Brussel (B-Bc), CeBeDeM-collectie: B30/167
Voetnoten
- ↑ A mes amis de l'orchestre symphonique de l'I.N.R.
- ↑ 1942? Cf. CeBeDeM - biografie.
- ↑ Tessely, p.16.
- ↑ CeBeDeM - lijst werken: Œuvres de Victor Legley (p.1) vermeldt enkel dat het werk in 1943 onder de leiding van André Souris voor het eerst werd uitgevoerd in Flagey te Brussel. Prof. dr. Eric Derom, die in het Studie- en Documentatiecentrum Oorlog en Hedendaagse Maatschappij onderzoek doet naar het muziekleven tijdens WO II, informeerde ons over het concert van 29 december 1943, waarop de symfonie naar alle waarschijnlijkheid gecreëerd werd, waarvoor dank. Intrigerend is ook dat op dit concert eveneens het eerste celloconcerto van Bohuslav Martinů gespeeld werd, een componist die door de nazi's verboden was.
- ↑ 2 fluiten, 2 hobo's, 2 klarinetten, 2 fagotten, 4 hoorns, 2 trompetten, 2 trombones, tuba, slagwerk, harp, strijkers (16-14-12-10-8). In de autografe partijen (cf. bronnen) geeft Legley de contrabassen nog de ouderwetse benaming basviool.
- ↑ 20' volgens CeBeDeM, 23' volgens de autografe slagwerkpartij (cf. bronnen).
- ↑ De Roeck (p.259) vermeldt een reductie voor 2 piano's. Allicht vergist hij zich en bedoelt hij deze reductie, voor 1 piano.
