Concerto voor piano en orkest

From KCB Library Wiki
Jump to: navigation, search

opgedragen aan Sonia Anschütz

Opus 39

Algemeen

Versie 1

  • Legley voltooide de eerste versie van dit concerto in het jaar 1952.[1]
  • Deze versie werd allicht nooit uitgevoerd.

Versie 2

  • Op 9 december 1959 beëindigde Legley de definitieve versie van zijn concerto, allicht met het oog op de eerste uitvoering.[2]
  • Het concerto werd voor het eerst uitgevoerd door Sonia Anschütz en het symfonisch orkest van de BRT onder leiding van Daniël Sternefeld op 29 april 1960.[3]

Muziek

  • bezetting: piano solo en symfonisch orkest[4]
  • duur: ca. 18'

Onderdelen

Versie 1

  • I. Allegro e molto energico
    • maatsoort:
  • II. Adagio ma non troppo
    • maatsoort: 3/4
  • III. Finale
    • tempo: Vivace
    • maatsoort: 2/4

Versie 2

  • I. Allegro deciso e molto energico
    • maatsoort:
  • II. Adagio[5]
    • maatsoort: 3/4
  • III. Allegro vivace
    • maatsoort: 2/4

Bronnen

  • autograaf versie 1: Koninklijk Conservatorium Brussel (B-Bc), plaatsnummer BV-03-4017 onderdeel-2. In deze autograaf noteerde Legley zeer veel wijzigingen ter voorbereiding van versie 2.
  • autograaf versie 2: Koninklijk Conservatorium Brussel (B-Bc), plaatsnummer BV-03-4017 onderdeel-1
  • autografe klavierreductie van versie 2: Koninklijk Conservatorium Brussel (B-Bc), plaatsnummer BV-03-4018
  • eerste uitgave (orkestpartijen): CeBeDeM, Brussel, 1960
  • eerste uitgave (reductie voor 2 piano's): CeBeDeM, Brussel, 1965

Voetnoten

  1. De autograaf van deze versie draagt een stempel van auteursvereniging SABAM met datum 19.XI.1952.
  2. Legley noteert in zijn autograaf: Ceci est, je l'espère, la partition définitive. Elle détruit la partition précédente, qui... ne demandait que cela, d'ailleurs.
  3. Dit valt af te leiden uit een overzicht van de verhuur van orkestmateriaal dat CeBeDeM voor het jaar 1960 opstelde (aanwezig in het Legley-archief van het Koninklijk Conservatorium Brussel, nog zonder plaatsnummer). De datum lijkt bovendien bevestigd te worden door wat Legley in de autografe klavierreductie van het concerto schrijft: Pour Sonia, qui a moins le trac que moi... en souvenir d'une journée merveilleuse. Vendredi 29 avril 1960. Ook bij andere werken, bv. bij het concert voor 13 instrumenten, schreef hij een gelijkaardige opdracht in zijn autograaf op de dag van de eerste uitvoering.
  4. Piccolo, 2 fluiten, 2 hobo's, 2 klarinetten, 2 fagotten, contrafagot, 4 hoorns, 2 trompetten, 2 trombones, pauken en strijkers.
  5. In de autograaf aanvankelijk nog Adagio ma non troppo, zoals in versie 1, maar ma non troppo werd uiteindelijk doorstreept.